Dönemin en büyük ayaklanmalarından bir tanesine liderlik eden Şeyh Said, dönemin hükümetine karşı silahlı isyan girişiminde bulunduğu gerekçesiyle yargılandı.
İsyanı bastırmak üzere bölgeye asker gönderildi. İsyan, 'Dini siyasete alet etmek', 'vatana ihanet' suçu kapsamına alındı. Yargılanma sürecinde isyanın 'Cumhuriyet rejimine tehdit oluşturduğuna' karar verildi.
İsyan, 27 Nisan 1925 tarihinde Şeyh Said'in yakalanmasıyla bastırıldı. Daha sonra Şeyh Said dahil 50'ye yakın kişi İstiklal Mahkemeleri'nde yargılandı.
Şeyh Said, 29 Haziran 1925 yılında Diyarbakır'da idam edildi.